Napoleon's British Visitors and Captives, 1801-1815

«مهمانان و اسیران بریتانیایی ناپلئون، ۱۸۰۱–۱۸۱۵» نوشتهٔ جان گلدورث آلجر، پژوهشگر انگلیسی انقلاب فرانسه، در ۱۹۰۴ منتشر شد. آلجر پیشتر با کتاب‌هایی دربارهٔ پاریس در دوران انقلاب و انگلیسی‌های حاضر در آن شناخته شده بود و در این کتاب به دوران بعد، یعنی زمان کنسولی و امپراتوری ناپلئون، می‌پردازد.

موضوع کتاب مسافران بریتانیایی‌ای است که در آسودگی کوتاه میان دو جنگ، یعنی پس از صلح آمین در ۱۸۰۲، به فرانسه رفتند و بسیاری از آن‌ها پس از از سرگیری جنگ در ۱۸۰۳ به دستور ناپلئون بازداشت شدند. فصل‌های کتاب بازدیدکنندگان را به گروه‌هایی تقسیم می‌کند: نمایندگان مجلس، اشراف و خانواده‌هایشان، سربازان و ملوانان، پزشکان و حقوق‌دانان، روحانیان، دانشمندان، هنرمندان، بازیگران، مخترعان و بازرگانان. سپس سرگذشت اسیران را در زندان‌ها و شهرهای محل اقامت اجباری روایت می‌کند.

آلجر با تکیه بر یادداشت‌ها، نامه‌ها و گزارش‌های آن زمان، تصویر زنده‌ای از روزگار ناپلئون از دید خارجیان ارائه می‌دهد. کتاب برای دوستداران تاریخ فرانسه و بریتانیا در دورهٔ جنگ‌های ناپلئونی، و نیز کسانی که به زندگی روزمرهٔ آن دوران و گزارش‌های مسافران علاقه دارند، خواندنی است.