On the Principles of Political Economy and Taxation

«دربارهٔ اصول اقتصاد سیاسی و مالیات» (۱۸۱۷) اثر اصلی دیوید ریکاردو و یکی از سنگ‌بناهای اقتصاد کلاسیک است. ریکاردو در جوانی از دلالی اوراق بهادار ثروتمند شد و پس از خواندن «ثروت ملل» آدام اسمیت به اقتصاد روی آورد. این نسخه از روی چاپ نخست کتاب فراهم شده که جان مری در لندن منتشر کرد.

ریکاردو در پیشگفتار، مسئلهٔ اصلی اقتصاد سیاسی را کشف قوانینی می‌داند که تقسیم محصول جامعه را میان سه طبقه — زمین‌داران، صاحبان سرمایه و کارگران — در قالب اجاره، سود و دستمزد تعیین می‌کنند. کتاب نظریهٔ ارزش مبتنی بر کار، نظریهٔ اجارهٔ زمین و رابطهٔ معکوس دستمزد و سود را صورت‌بندی می‌کند و فصل‌های بسیاری را به اثر انواع مالیات‌ها بر طبقات گوناگون اختصاص می‌دهد.

مشهورترین سهم ریکاردو مفهوم «مزیت نسبی» است: حتی کشوری که در تولید همه‌چیز کاراتر است، سود می‌برد اگر بر کالایی تمرکز کند که در آن برتری نسبی بیشتری دارد و بقیه را وارد کند؛ استدلالی خلاف شهود که دو قرن است ستون نظریهٔ تجارت آزاد مانده. نثر کتاب خشک و فشرده است، اما برای دانشجویان اقتصاد و هر کسی که می‌خواهد ریشه‌های بحث‌های امروز دربارهٔ تجارت و توزیع درآمد را بشناسد، متنی بنیادین است.