An Essay on the Principle of Population

مالتوس در پاسخ به خوش‌بینی روشنگری نوشت؛ کسانی که معتقد بودند بشر به سمت کمال می‌رود. استدلال او ساده بود: جمعیت وقتی منابع اجازه دهد تصاعدی رشد می‌کند، ولی تولید غذا نمی‌تواند همان سرعت را داشته باشد. پس گرسنگی، بیماری و جنگ ناگزیرند.

پیش‌بینی‌اش درنیامد — انقلاب کشاورزی و کنترل موالید را ندیده بود — ولی چارچوبش ماند. داروین و والاس هر دو نوشتند که خواندن مالتوس، ایدهٔ انتخاب طبیعی را برایشان روشن کرد: رقابت بر سر منابع محدود.