Peter Pan

پیتر پن شبی از پنجرهٔ اتاق بچه‌های خانوادهٔ دارلینگ وارد می‌شود تا سایه‌اش را پس بگیرد و وندی و دو برادرش را با خود به ناکجاآباد می‌برد — جایی با دزدان دریایی، پریان، سرخ‌پوستان و کاپیتان هوک.

آنچه کتاب را از اقتباس‌های شادش جدا می‌کند، لحن راوی است: طنزی که مدام به تلخی می‌زند و یادآوری‌های مکرر به اینکه پیتر فراموش‌کار است و بی‌رحم، چون کودکی همین است. زیر ماجراهای شاد، کتاب مدام از بهای بزرگ‌شدن و از دلتنگی پدر و مادرها سخن می‌گوید.

باری نخست داستان را در ۱۹۰۴ به صورت نمایشنامه به صحنه برد و در ۱۹۱۱ با عنوان «پیتر و وندی» به رمان درآورد. حق نشر کتاب را به بیمارستان کودکان گریت اورموند استریت لندن بخشید.