Peter Pan

پیتر پن شبی از پنجرهٔ اتاق بچه‌های خانوادهٔ دارلینگ وارد می‌شود تا سایه‌اش را پس بگیرد و وندی و دو برادرش را با خود به ناکجاآباد می‌برد — جایی با دزدان دریایی، پریان، سرخ‌پوستان و کاپیتان هوک.

آنچه کتاب را از اقتباس‌های شادش جدا می‌کند، لحن راوی است: طنزی که مدام به تلخی می‌زند و یادآوری‌های مکرر به اینکه پیتر فراموش‌کار است و بی‌رحم، چون کودکی همین است. پایان کتاب، که وندی بزرگ می‌شود و پیتر نه، هیچ تلاشی برای تسلی خواننده نمی‌کند.

باری نخست آن را برای صحنه نوشت و بعد به رمان درآورد. حق نشر کتاب را به بیمارستان کودکان گریت اورموند استریت لندن بخشید.