Andersen's Fairy Tales

هانس کریستین اندرسن، پسر کفاشی فقیر از شهر کوچک اودنسه، بعدها مشهورترین نویسندهٔ دانمارک شد. برخلاف برادران گریم که قصه‌های مردم را گرد آوردند، اندرسن بیشتر قصه‌هایش را خودش ساخت یا قصه‌های عامیانه‌ای را که شنیده بود با لحنی کاملاً شخصی بازنویسی کرد. همین به قصه‌هایش طنزی ظریف، اندوهی پنهان و پایان‌هایی داده که همیشه خوش نیستند.

این گزیده هجده قصه را در بر دارد، از جمله «لباس تازهٔ امپراتور» دربارهٔ امپراتوری خودپسند و دو شیاد که پارچه‌ای نامرئی می‌بافند، «شاهزاده‌خانم واقعی» (همان قصهٔ شاهزاده‌خانم و نخود)، «درخت کاج» که همیشه در آرزوی آینده است، «دخترک کبریت‌فروش» در شب سرد سال نو، «کفش‌های قرمز»، «سایه» که از صاحبش جدا می‌شود، و «ملکهٔ برفی»، بلندترین و شاید زیباترین قصهٔ اندرسن دربارهٔ دوستی گردا و کای.

قصه‌های اندرسن اگرچه برای کودکان نوشته شده‌اند، اغلب لایه‌ای دوم برای بزرگ‌سالان دارند: نقد خودپسندی و ریاکاری، همدلی با فقیران و تنهایان، و تأمل در گذر زمان. برخی قصه‌های این مجموعه، مانند «سایه» و «داستان یک مادر»، کاملاً تیره و فلسفی‌اند.

این گزیده برای بلندخوانی در خانواده و برای زبان‌آموزانی که متن کلاسیک ولی ساده می‌خواهند مناسب است، و خوانندهٔ بزرگ‌سال هم در آن چیزهای تازه‌ای خواهد یافت.