The Story of the Glittering Plain

«داستان دشت درخشان» از نخستین رمان‌های فانتزی نوین است که ویلیام موریس، شاعر، طراح و فعال سوسیالیست ویکتوریایی، نوشت. اثر ابتدا در ۱۸۹۰ در مجله‌ٔ «انگلیش ایلاستریتد» چاپ شد و در آوریل ۱۸۹۱ با ۲۰۰ نسخه در چاپخانهٔ خود موریس، کلمسکات‌پرس، به شکل کتاب درآمد. نام دیگر آن «سرزمین مردان زنده» یا «جایگاه جاودانان» است.

قصه جوانی به نام هالبلیت را دنبال می‌کند که برای پیدا کردن دختری که دوستش دارد از سرزمین خویش به راهی طولانی دریایی می‌رود و به دشتی افسانه‌ای می‌رسد که مردمش نمی‌میرند. نثر موریس عمداً کهنه و حماسی است و از سبک سروده‌های اسکاندیناوی و حماسه‌های قرون وسطایی پیروی می‌کند.

کتاب از مفهوم جاودانگی و پرسش «آیا زندگی بی‌پایان ارزش دارد؟» نیز می‌گذرد. چون الهام‌بخش نویسندگانی مانند تالکین و سی. اس. لوئیس بوده است، برای دوستداران فانتزی کلاسیک، ادبیات قرون وسطایی و افسانه‌های شمالی خواندنی است. چاپ این فایل به سال ۱۹۱۳ از لانگمنز است.