The Republic

«جمهور» بلندترین و اثرگذارترین گفت‌وگوی افلاطون است. سقراط و چند تن از دوستانش در خانه‌ای در بندر پیرایوس دربارهٔ عدالت بحث می‌کنند: آیا عدالت فقط سود قوی‌تر است، یا آدم عادل حتی اگر رنج ببرد از آدم ظالم خوشبخت‌تر است؟ برای پاسخ، سقراط پیشنهاد می‌کند به‌جای فرد، شهری عادل را تصور کنند، و از همین‌جا گفت‌وگو به طرح یک جامعهٔ آرمانی می‌رسد.

این جامعه سه طبقه دارد — فرمانروایان، پاسداران و تولیدکنندگان — و بر آموزش دقیق، زندگی اشتراکی پاسداران و حکومت «فیلسوف‌شاهان» استوار است. در دل همین بحث، افلاطون نظریهٔ مُثُل، تمثیل خط و مشهورتر از همه تمثیل غار را می‌آورد: زندانیانی که عمری سایه‌ها را بر دیوار دیده‌اند و آن را واقعیت پنداشته‌اند. کتاب با نقد شاعران و افسانهٔ «اِر» دربارهٔ سرنوشت روح پایان می‌یابد.

این نسخه ترجمهٔ کلاسیک بنجامین جووت است، همراه با مقدمهٔ تحلیلی بلند او. بسیاری از ایده‌های سیاسی کتاب امروز تکان‌دهنده یا ناپذیرفتنی‌اند، و همین خواندنش را لازم‌تر می‌کند: «جمهور» دربارهٔ عدالت، آموزش، هنر، قدرت و نسبت ظاهر و حقیقت پرسش‌هایی طرح کرد که فلسفهٔ غرب هنوز با آن‌ها درگیر است. برای هر خوانندهٔ جدی فلسفه و اندیشهٔ سیاسی، نقطهٔ شروعی ناگزیر است.