Statesman

«مرد سیاسی» ادامهٔ گفت‌وگوی «سوفسطایی» است. این بار نیز سقراط بیشتر شنونده است و «بیگانه‌ای از الئا» با سقراطِ جوان، همنام سقراط، گفت‌وگو می‌کند تا تعریفی دقیق از مرد سیاسی، یعنی کسی که دانش حکمرانی دارد، به دست دهد. روش او «تقسیم» است: مفاهیم را گام‌به‌گام دوشاخه می‌کند تا به تعریف برسد، و گاه این روش را تا مرز شوخی پیش می‌برد.

در میانه، اسطوره‌ای شگفت می‌آید: جهان دوره‌هایی دارد که در آن‌ها خدا خود سکان را در دست دارد و دوره‌هایی که جهان به حال خود رها می‌شود و وارونه می‌چرخد. سپس بیگانه حکمرانی را به بافندگی تشبیه می‌کند: هنر مرد سیاسی، در هم بافتن خلق‌وخوهای متضاد شهروندان — دلیری و میانه‌روی — در پارچه‌ای یکپارچه است. طبقه‌بندی حکومت‌ها به شش گونه و بحث دربارهٔ جایگاه قانون نوشته در برابر دانش حاکم نیز از همین گفت‌وگوست.

«مرد سیاسی» پلی است میان «جمهوری» و «قوانین» و نشان می‌دهد اندیشهٔ سیاسی افلاطون در سال‌های پیری چگونه واقع‌بینانه‌تر شد. این متن ترجمهٔ بنجامین جووت است و برای علاقه‌مندان فلسفهٔ سیاسی و تاریخ اندیشه خواندنی است.