Meditations

مارکوس اورلیوس این‌ها را برای انتشار ننوشت. یادداشت‌هایی است که شب‌ها، بیشتر در اردوگاه‌های نظامی مرزهای شمالی امپراتوری، برای خودش می‌نوشت تا خودش را به اصولی که به آن باور داشت بازگرداند.

همین شخصی‌بودن، لحن کتاب را می‌سازد: تکرار، خودسرزنشی، و یادآوری‌های مکرر به چیزهایی که ظاهراً بارها فراموششان می‌کرده. بخش بزرگی از متن دربارهٔ تفکیک آنچه در اختیار ماست از آنچه نیست، پذیرش مرگ، و رفتار با آدم‌های دشوار است.

از عجایب تاریخ است که خصوصی‌ترین نوشتهٔ قدرتمندترین مرد زمانش، دو هزار سال بعد به یکی از پرخواننده‌ترین کتاب‌های فلسفی جهان تبدیل شده. این نسخه ترجمهٔ انگلیسی از متن یونانی است.