The Nicomachean Ethics

ارسطو از این فرض شروع می‌کند که هر کاری هدفی دارد، و هدف نهایی انسان «اِئودایمونیا» است — چیزی میان خوشبختی و شکوفایی. راه رسیدن به آن، فضیلت است؛ و فضیلت نه دانستن، که عادت است: با عادلانه عمل‌کردن عادل می‌شوی.

مشهورترین ایده‌اش «حد وسط» است: شجاعت میان بزدلی و بی‌باکی، بخشندگی میان خست و ولخرجی. برخلاف بیشتر فلسفهٔ اخلاق بعدی، ارسطو فهرست قاعده نمی‌دهد؛ می‌گوید تشخیص حد وسط در هر موقعیت، خودش مهارتی است که با تجربه می‌آید. دو کتاب پایانی به دوستی اختصاص دارد.