The Athenian Constitution

«قانون اساسی آتن» رساله‌ای است که به مکتب ارسطو نسبت داده می‌شود و تا سدهٔ نوزدهم فقط از روی نقل‌قول‌ها شناخته بود. در ۱۸۹۰ نسخه‌ای از آن روی پاپیروس در مصر به موزهٔ بریتانیا رسید و فردریک کنیون آن را در ۱۸۹۱ منتشر کرد. این ترجمه از خود اوست و متن در شصت‌ونه بخش تقسیم شده است.

نیمهٔ نخست رساله تاریخ حکومت آتن را از روزگاران کهن و قانون دراکون، اصلاحات سولون، استبداد پیسیستراتوس و اصلاحات کلیستنس تا پایان حکومت سی تن در ۴۰۳ پیش از میلاد دنبال می‌کند. نیمهٔ دوم نهادهای حکومت در روزگار خود نویسنده را شرح می‌دهد: شورا و مجلس، شیوهٔ انتخاب مقام‌ها با قرعه، دادگاه‌ها و داوران.

اهمیت کتاب در این است که یکی از معدود روایت‌های دست‌اول و نظام‌مند از دموکراسی آتنی است. خواننده‌ای که به تاریخ یونان باستان، اندیشهٔ سیاسی و ریشه‌های حکومت مردمی علاقه دارد در آن مطالب بسیاری می‌یابد، هرچند نثرش بیشتر گزارش‌وار است تا ادبی.