The Wars of the Jews

یوسفوس فلاویوس، مورخ یهودی قرن یکم میلادی، در آغاز شورش بزرگ یهودیان علیه روم در سال ۶۶ میلادی فرماندهٔ نیروهای شورشی در جلیل بود. پس از سقوط دژ یوتاپاتا اسیر شد، با پیشگویی امپراتورشدن وسپاسیان نظر او را جلب کرد، و سپس همراه وسپاسیان و پسرش تیتوس به محاصرهٔ اورشلیم رفت. همین موقعیت دوگانه، کتاب را هم بی‌نظیر می‌کند و هم محل تردید.

کتاب هفت بخش دارد. دو بخش نخست پیش‌زمینه را از شورش مکابیان و فرمانروایی هیرودیس تا حکومت والیان رومی و آغاز شورش مرور می‌کنند؛ بخش‌های بعدی جنگ در جلیل، درگیری‌های خونین گروه‌های رقیب درون اورشلیم، محاصرهٔ شهر و ویرانی معبد در سال ۷۰ میلادی را روایت می‌کنند، و بخش آخر به پایان جنگ و سقوط دژ ماسادا می‌پردازد.

روایت یوسفوس از محاصره و ویرانی اورشلیم مهم‌ترین منبع دربارهٔ این رویداد است. باید با احتیاط خوانده شود — او برای مخاطب رومی و زیر حمایت خاندان فلاویوس می‌نوشت و در پی توجیه انتخاب خودش هم بود — ولی بدون آن، بخش بزرگی از تاریخ فلسطین در این دوره تاریک می‌ماند.

ترجمهٔ انگلیسی ویلیام ویستون (قرن هجدهم). برای علاقه‌مندان تاریخ روم و تاریخ باستانی خاورمیانه منبعی کلاسیک است.