Crito

کریتون ترتیب همه‌چیز را داده: نگهبان رشوه گرفته و کشتی آماده است. سقراط به‌جای پذیرفتن، بحث می‌کند — و استدلالش این است که او تمام عمر از قوانین آتن بهره برده و حالا نمی‌تواند وقتی حکم به ضررش شد، آن‌ها را نادیده بگیرد.

این کوتاه‌ترین و شاید عملی‌ترین گفت‌وگوی افلاطون است. پرسشش — اینکه شهروند چه وقتی حق نافرمانی دارد — هنوز در هر بحثی دربارهٔ نافرمانی مدنی برگشت داده می‌شود. کنار «دفاعیه» و «فایدون» می‌نشیند.