The Water of the Wondrous Isles

«آب جزایر شگفت» از واپسین رمان‌های ویلیام موریس، شاعر و طراح و نظریه‌پرداز هنر و صنایع دستی بریتانیایی، است که در ۱۸۹۷ منتشر شد. موریس در این دوره سبکی کهن‌نما و الهام‌گرفته از افسانه‌های سده‌های میانه را برگزیده بود و بسیاری او را از پیشگامان فانتزی مدرن می‌دانند.

داستان از «خانهٔ اسارت» آغاز می‌شود. فصل‌های بخش اول از دزدیده شدن یک کودک، بزرگ شدن او در کنار جادوگر و ماجرای تغییر شکل پوست می‌گویند. دختر بیردالون نام دارد و بعد از آنکه به شنا و دریاچه خو می‌گیرد، راه بیرون رفتن می‌جوید. در ادامه او از میان جزایری جادویی می‌گذرد، با آدم‌ها و نیروهای ناشناخته روبه‌رو می‌شود و در جست‌وجوی جایگاه و دوستی راه خود را می‌یابد.

نثر کتاب عمداً کهن و آهنگین است و به همین دلیل خواندن آن حوصله می‌خواهد، اما کسی که به فانتزی ریشه‌دار و فضای افسانه‌ای علاقه دارد و می‌خواهد سرچشمه‌های این ژانر را ببیند، با آن لذت می‌برد. تأثیر موریس بر نویسندگانی مثل تالکین و لوئیس شناخته شده است.