Undine

«اوندینه» (Undine)، نوشتهٔ فریدریش دو لا موت فوکه، از مشهورترین قصه‌های رمانتیسم آلمانی است که در ۱۸۱۱ منتشر شد. فوکه، اشراف‌زاده‌ای پروسی با تبار هوگنوی فرانسوی، شیفتهٔ افسانه‌های شوالیه‌گری و اسطوره‌های شمال بود و این قصه را بر پایهٔ باورهای کهن دربارهٔ ارواح عناصر طبیعت ساخت.

شوالیه‌ای به نام هولدبراند در جنگلی جادویی سرگردان می‌شود و به کلبهٔ ماهیگیری پیر پناه می‌برد که دخترخوانده‌ای شاد، شیطان و عجیب به نام اوندینه دارد. اوندینه در حقیقت پری آب است؛ موجودی زیبا و سرزنده اما بی‌روح، که تنها با پیوند عاشقانه با یک انسان می‌تواند روح انسانی بیابد. اما روح، توان رنج‌کشیدن را نیز با خود می‌آورد، و نیروهای آب، به‌ویژه عمویش کوهلبورن، او را آسوده نمی‌گذارند.

این نسخه با مقدمهٔ شارلوت یانگ، نویسندهٔ انگلیسی، همراه است که فوکه و جهان خیال او را معرفی می‌کند. «اوندینه» الهام‌بخش «پری دریایی کوچولو»ی اندرسن، اپرای ای. تی. آ. هوفمان و آثار بسیار دیگری شد. قصه‌ای کوتاه، شاعرانه و اندوهناک است برای دوستداران افسانه و فانتزی کلاسیک.