A Treatise of Witchcraft

الکساندر رابرتس، کشیش و واعظ کینگز لین در نورفولک، این رساله را در ۱۶۱۶ نوشت. عنوان کامل آن می‌گوید چند گزاره دربارهٔ «زشتی هنر نفرین‌شده» را روشن می‌کند و روایتی راستین از جادوگری‌های ماری اسمیت، همسر هنری اسمیت دستکش‌ساز، دارد.

رابرتس مدعی است ماری اسمیت قراردادی با شیطان بسته و به کمک او به کسانی که بر آنان رشک می‌برده آسیب می‌زده است. او این ادعا را به اعتراف خودش و سوابق رسمی بازجویی چند شاهد استناد می‌دهد و در پایان از مرگ و اعدام او در دوازدهم ژانویه می‌گوید. رساله با شعار «جادوگر را زنده مگذار» از سفر خروج آغاز می‌شود و به شهردار و شورای شهر کینگز لین پیشکش شده است.

این کتاب سندی است از باورهای مذهبی و قضایی انگلستان آغاز قرن هفدهم دربارهٔ جادو و برای پژوهشگران تاریخ دین، حقوق و حقیقت‌جویی آن زمان ارزش دارد. نثر و املای زبان کهن آن برای خوانندهٔ امروزی دشوار است ولی تصویری دست‌اول از ذهنیت آن دوره می‌دهد.