Leo XIII., the Great Leader

این نوشته مقاله‌ای یادبود است که کشیش ا. پ. دویل، از پدران پالیست، در اوت ۱۹۰۳ و به مناسبت درگذشت پاپ لئوی سیزدهم برای ماهنامهٔ «دنیای کاتولیک» نوشت. لئوی سیزدهم نزدیک به نود و سه سال زندگی کرد و بیش از بیست و پنج سال رهبر کلیسای کاتولیک بود.

دویل در این متن سیمای پاپ را به‌عنوان رهبری اندیشمند و پایبند به ایمان ترسیم می‌کند و او را به سبب تلاش برای آشتی دادن کلیسا با دنیای جدید می‌ستاید. مقاله با نقل پیام او به سدهٔ بیستم آغاز می‌شود که بزرگ‌ترین بدبختی را ناشناخته ماندن مسیح می‌داند.

نوشته کوتاه و ستایش‌آمیز است و بیشتر دیدگاه یک روحانی کاتولیک در همان روزهای سوگواری را نشان می‌دهد تا بررسی تاریخی بی‌طرفانه. برای کسانی که دربارهٔ تاریخ واتیکان در پایان سدهٔ نوزدهم و نگاه کاتولیک‌ها به پاپ خود کنجکاوند خواندنی است.