Philosophy and the Social Problem

ویل دورانت این کتاب را در سال ۱۹۱۷، هنگامی که مدرس فلسفه در بخش آموزش آزاد دانشگاه کلمبیا بود، به‌عنوان رساله‌ای دربارهٔ رابطهٔ فلسفه و مسائل اجتماعی نوشت. او سال‌ها بعد با «تاریخ فلسفه» به شهرت جهانی رسید، اما این اثر از نخستین نشانه‌های علاقه‌اش به پیوند دادن اندیشه با زندگی مردم است.

دورانت در بخش نخست رویکردی تاریخی دارد و از جایگاه اخلاق سقراطی در روزگار ما، فلسفه به‌عنوان نیرویی ویرانگر و فردگرایی در آتن سخن می‌گوید. او می‌خواهد نشان دهد فلسفه اگر از جامعه جدا شود، به بحث‌هایی انتزاعی بدل می‌شود و اگر به مسائل کار، فقر، آموزش و سیاست توجه کند، می‌تواند راهبر باشد.

نثر کتاب روشن و جذاب است و هرچند یکی از آثار آغازین نویسنده است، برای خوانندهٔ علاقه‌مند به فلسفهٔ اجتماعی و نخستین دورهٔ فکری دورانت ارزش دارد.