Pintoricchio

«پینتوریکیو» (Pintoricchio) تک‌نگاری ایولین مارچ فیلیپس دربارهٔ نقاش ایتالیایی دورهٔ رنسانس، برناردینو دی بتو، معروف به پینتوریکیو است. کتاب در سال ۱۹۰۱ در لندن به‌عنوان یکی از مجلدهای مجموعهٔ «استادان بزرگ نقاشی و مجسمه‌سازی» به سرپرستی ج. ک. ویلیامسون منتشر شد.

فیلیپس زندگی هنرمند را از آغاز راهش در اومبریا و همکاری او با پروجینو دنبال می‌کند و سپس به کارهای بزرگش در رم و سیه‌نا می‌رسد: دیوارنگاره‌های اتاق‌های بورجیا در واتیکان و تزئینات کتابخانهٔ پیکولومینی در سیه‌نا. او سبک روایی و آراستهٔ پینتوریکیو، علاقه‌اش به رنگ و طلا و زمینه‌های منظره‌ای را شرح می‌دهد و جایگاهش را در برابر نقاشان هم‌عصر می‌سنجد.

این کتاب برای دوستداران هنر رنسانس و تاریخ نقاشی ایتالیا مناسب است. نگاه آن کهنه است، اما هنوز مدخلی روشن و خوش‌خوان به زندگی و آثار نقاشی است که شهرتش گاهی در سایهٔ رافائل و میکل‌آنژ مانده است.