Robert Louis Stevenson

رابرت لوئیس استیونسن در دسامبر ۱۸۹۴ در ساموآ درگذشت و چند ماه بعد، در مه ۱۸۹۵، والتر رالی، منتقد و استاد ادبیات انگلیسی (که بعدها نخستین استاد کرسی ادبیات انگلیسی مرتن در آکسفورد شد)، در «رویال اینستیتیوشن» لندن دربارهٔ او سخنرانی کرد. این جستار کوتاه، که بیشترش همان سخنرانی است، از نخستین ارزیابی‌های نقادانهٔ آثار استیونسن پس از مرگ اوست.

رالی از پرسشی آغاز می‌کند که پس از مرگ هر نویسندهٔ محبوب تکرار می‌شود: «آیا خواهد ماند؟» و آن را بیهوده می‌شمارد. به‌جای پیشگویی، می‌کوشد بفهمد استیونسن چرا خوانندگانش را چنین افسون کرده است: دقت و وسواس او در سبک و انتخاب واژه، روحیهٔ کودکانه و شادی‌اش در بازی و ماجرا، عشق به داستان پرکشش در «جزیرهٔ گنج» و «ربوده‌شده»، ژرفای اخلاقی جستارهایش، و شجاعت و سرزندگی‌اش در برابر بیماری‌ای که همهٔ عمر با او بود.

جستار با نثری سنجیده و پرتلمیح نوشته شده و هم ادای احترامی صمیمانه است و هم نمونه‌ای از نقد ادبی اواخر دوران ویکتوریا. برای دوستداران استیونسن و خوانندگانی که به نقد و سبک‌شناسی علاقه دارند خواندنی است.