The Black Death, and The Dancing Mania

یوستوس فریدریش کارل هکر (۱۷۹۵–۱۸۵۰)، استاد پزشکی دانشگاه برلین، را از بنیان‌گذاران تاریخ بیماری‌ها می‌دانند. این کتاب دو اثر او را که هر دو در ۱۸۳۲ به آلمانی منتشر شدند، در ترجمهٔ انگلیسی بنجامین بابینگتن کنار هم آورده است: «مرگ سیاه در قرن چهاردهم» و «جنون رقص در قرون وسطا».

بخش نخست تاریخ طاعون بزرگی است که در میانهٔ قرن چهاردهم از آسیا به اروپا رسید و بخش بزرگی از مردم آن را کشت. هکر از نشانه‌های بیماری، راه گسترش آن، شمار قربانیان در شهرها و کشورها، و اثرهای اخلاقی و اجتماعی‌اش سخن می‌گوید: دسته‌های «تازیانه‌زنان» که با زدن خود توبه می‌کردند، آزار و کشتار یهودیان که به‌دروغ متهم به مسموم کردن چاه‌ها شدند، و دگرگونی‌هایی که در جامعهٔ اروپا پدید آمد. بخش دوم به همه‌گیری‌های شگفت «جنون رقص» می‌پردازد: گروه‌هایی که از ۱۳۷۴ در کرانهٔ راین و شهرهای دیگر روزها بی‌وقفه می‌رقصیدند تا از پا درآیند، «رقص سنت ویتوس»، و «تارانتیسم» در جنوب ایتالیا.

متن حاضر از چاپ ۱۸۸۸ کسل با مقدمه‌ای دربارهٔ زندگی هکر است. برای علاقه‌مندان تاریخ پزشکی، همه‌گیری‌ها و روان‌شناسی جمعی خواندنی است.