The Principles of the Art of Conversation

جان پنتلند ماهافی، دانشمند و استاد کلاسیک‌های دانشگاه ترینیتی دابلین، در «اصول هنر گفت‌وگو» (۱۸۸۷) می‌کوشد دربارهٔ موضوعی که پیش‌تر کمتر جدی گرفته شده بود، نظامی از اصول بسازد. او در دیباچه با لحنی شوخ می‌گوید نویسندهٔ چنین کتابی باید در سرزمینی زندگی کند که گفت‌وگوی خوب در آن رواج دارد، و برای همین از ایرلند سخن می‌گوید.

کتاب بر این باور استوار است که مکالمه هنری قابل‌آموزش و قابل‌بررسی است، هرچند مثال‌ها به‌تنهایی آن را یاد نمی‌دهند. ماهافی دربارهٔ شرایط یک گفت‌وگوی خوب، آداب شنیدن و حرف زدن، نقش شوخ‌طبعی و آفت‌هایی چون پرگویی و خودنمایی می‌نویسد و از تجربهٔ شخصی خود در محافل اجتماعی نمونه می‌آورد.

متن به نثر ظریف و کمی استادانهٔ دورهٔ ویکتوریایی نوشته شده و تصویری از آداب معاشرت طبقات تحصیل‌کردهٔ بریتانیا و ایرلند در آن زمان به دست می‌دهد. خواننده‌ای که به جستار، فرهنگ ارتباط و تاریخ آداب اجتماعی علاقه دارد، در آن نکته‌های خواندنی و هنوز کاربردی می‌یابد.