The Prolongation of Life: Optimistic Studies

«دراز کردن عمر: مطالعات خوش‌بینانه» (۱۹۰۷) کتاب مشهور الی مچنیکوف، زیست‌شناس روس‌تبار و از اعضای انستیتو پاستور پاریس است که به‌خاطر پژوهش دربارهٔ ایمنی بدن جایزهٔ نوبل پزشکی گرفت. متن فرانسوی با نام «جستارهای خوش‌بینانه» منتشر شد و ترجمهٔ انگلیسی آن را پی. چالمرز میچل، دبیر انجمن جانورشناسی لندن، ویراسته است.

مچنیکوف در این کتاب پیری را پدیده‌ای زیستی می‌داند که شاید بتوان آن را به تأخیر انداخت. او با تکیه بر مشاهدات زیست‌شناسی و پزشکی استدلال می‌کند که بخشی از فرسودگی بدن به باکتری‌های روده و سمومی بستگی دارد که تولید می‌کنند، و پیشنهاد می‌دهد که شیر ترش‌شده و باکتری‌های لاکتیکی می‌توانند به سلامت و طول عمر کمک کنند.

کتاب فقط دربارهٔ تغذیه نیست؛ نویسنده می‌کوشد از زیست‌شناسی به پرسش‌های بزرگ‌تری مثل معنای پیری، مرگ و خوش‌بینی علمی برسد. امروز بسیاری از ادعاهای آن کهنه شده، اما کتاب سندی جذاب از اعتماد علم آغاز سدهٔ بیستم به ساختن زندگی‌ای طولانی‌تر و سالم‌تر است و برای علاقه‌مندان به تاریخ پزشکی خواندنی است.