Relativity: The Special and General Theory

آلبرت اینشتین این کتاب را در ۱۹۱۶، اندکی پس از تکمیل نظریهٔ نسبیت عام، نوشت و در مقدمه می‌گوید مخاطبش کسی است که به جنبهٔ علمی و فلسفی نظریه علاقه دارد ولی با ابزار ریاضی فیزیک نظری آشنا نیست. تقریباً هیچ فرمول پیچیده‌ای در کتاب نیست و استدلال‌ها با مثال‌هایی ساده مانند قطار در حال حرکت، خاکریز راه‌آهن و اتاقکی شتاب‌دار در فضا پیش می‌روند.

بخش نخست به نسبیت خاص می‌پردازد: اینکه سرعت نور برای همهٔ ناظران یکسان است، و نتیجه‌اش این می‌شود که هم‌زمانی، طول و زمان مطلق نیستند. اینشتین از معنای فیزیکی گزاره‌های هندسی و دستگاه‌های مختصات شروع می‌کند و قدم‌به‌قدم به تبدیلات لورنتس و فضای چهاربعدی مینکوفسکی می‌رسد.

بخش دوم به نسبیت عام می‌رسد: هم‌ارزی جرم لختی و جرم گرانشی، و این ایده که گرانش را باید با هندسهٔ ناقلیدسی فضازمان توصیف کرد. بخش پایانی به پیامدهای نظریه برای کیهان به‌عنوان یک کل می‌پردازد و پیوست‌ها شواهد تجربی نظریه را مرور می‌کنند.

این ترجمهٔ انگلیسی رابرت لاوسن است که با اجازهٔ خود اینشتین منتشر شد. هنوز یکی از بهترین راه‌ها برای فهم این ایده‌ها از زبان خود صاحب نظریه است.