The Sun's Babies

«بچه‌های خورشید» مجموعه‌ای از قصه‌ها و شعرهای کوتاه برای کودکان است که ادیت هاوز، نویسندهٔ نیوزلندی، با الهام از دنیای باغ، جنگل و ساحل نوشته است. در این کتاب گل‌ها، درخت‌ها، حشره‌ها و پرنده‌ها شخصیت‌هایی زنده‌اند که حرف می‌زنند، شادی و دلتنگی دارند و در لابه‌لای ماجراهایشان مهربانی و فروتنی را می‌آموزند. در فهرست کتاب از «بچهٔ گل‌برفی» و «پسر زعفران» تا «عنکبوت کوچولو» و «بچه‌های صدف» نام‌هایی می‌بینیم که هر کدام موجودی از طبیعت را به قصه‌ای کوتاه تبدیل می‌کنند.

قصه‌ها به ترتیب فصل‌ها پیش می‌روند و با بهار و نوزایی گیاهان آغاز می‌شوند و به زمستان و آرامش زمین می‌رسند. هاوز به‌جای درس خشک گیاه‌شناسی، چرخهٔ زندگی را با تخیل و طنز ملایم روایت می‌کند: دانه‌ای که در خاک می‌خوابد، جوانه‌ای که به آفتاب سلام می‌کند و باران و باد که هر یک نقشی در این نمایش دارند.

نثر کتاب ساده و آهنگین است و برای خواندن بلند در شب یا کنار شومینه مناسب است. چاپ نخست آن در اکتبر ۱۹۱۰ با چهار تصویر رنگی از فرانک واتکینز منتشر شد و در سال‌های بعد چند بار تجدید چاپ شد. این کتاب برای کودکان خردسال و والدینی که می‌خواهند علاقه به طبیعت را از راه قصه در فرزندانشان بپرورانند انتخابی دلنشین است.