Aesthetic Poetry

«شعر زیبایی‌شناختی» جستاری از والتر پیتر، منتقد انگلیسی و از چهره‌های مهم جنبش زیبایی‌شناسی، است که نخستین بار در ۱۸۶۸ در بررسی اشعار ویلیام موریس چاپ شد.

پیتر شعر زیبایی‌شناختی را نه بازتولید ساده‌ای از شعر یونان یا قرون وسطی و نه صرفاً آرمانی‌سازی زندگی مدرن می‌داند. به باور او، این شعر جهانی دگرگون‌شده را باز هم لطیف‌تر می‌کند و «بهشتی زمینی» می‌سازد؛ و رمز لذتش در حسرتی است که هیچ شکلی از زندگی واقعی فرو نمی‌نشاند.

متن برای دانشجویان ادبیات، علاقه‌مندان به شعر پیشارافائلی و پژوهشگران نقد ادبی ویکتوریایی ارزش دارد.

این جستار، که شهرت پیتر را در محافل ادبی لندن پایه‌گذاری کرد، بعدها در بحث‌های مربوط به هنر برای هنر و نقش لذت زیبایی‌شناختی بارها مورد استناد قرار گرفته است.