Airopaidia

«ایروپایدیا» (Airopaidia، یعنی «سرگرمی هوایی») روایت توماس بالدوین از سفر با بالون است؛ سفری که روز هشتم سپتامبر ۱۷۸۵ از شهر چستر در شمال‌غربی انگلستان آغاز شد، تنها دو سال پس از نخستین پروازهای انسانی با بالون در فرانسه. نویسنده روایت خود را از یادداشت‌هایی ساخته که هنگام پرواز برداشته و می‌کوشد حس بالا رفتن از زمین و تماشای شهر و دشت‌های اطراف را از آن بالا به خواننده منتقل کند.

کتاب فقط یک سفرنامه نیست. بالدوین در بخش‌هایی جداگانه دربارهٔ بهبود بالون، پر کردن آن با بخار، راه‌هایی برای جلوگیری از فرود در دریا و وضع جو و تأثیر آن بر مسیر پرواز نظر می‌دهد و مشاهده‌ها و حدس‌های «فلسفی» خود را می‌افزاید. بخش پایانی شامل جدول‌های گستردهٔ اندازه‌گیری ارتفاع با فشارسنج است. چاپ نخست با حکاکی‌هایی از منظرهٔ چستر از بالای ابرها و نقشه‌ای از مسیر بالون همراه بود.

این اثر برای کسانی جذاب است که به تاریخ هوانوردی، علم و کنجکاوی عصر روشنگری و نثر قرن هجدهمی علاقه دارند و می‌خواهند ببینند نخستین مسافران آسمان چه می‌دیدند و چه می‌اندیشیدند.