Andersonville: A Story of Rebel Military Prisons

«اندرسون‌ویل» (۱۸۷۹) با زیرعنوان «پانزده ماه مهمان به‌اصطلاح کنفدراسیون جنوبی» خاطرات جان مک‌الروی است، سرباز ساده‌ای از هنگ سواره‌نظام شانزدهم ایلینوی در ارتش اتحادیه. او در جریان جنگ داخلی آمریکا اسیر شد و در ریچموند، اندرسون‌ویل، ساوانا، میلن، بلکشیر و فلورنس در زندان‌های کنفدراسیون ماند. کتاب را به قاضی نوا سوین، عضو دیوان عالی ایالات متحده، تقدیم کرده است.

روایت از پیش از اسارت شروع می‌شود: کمبود غذا برای ارتش، تاخت برای جمع‌آوری علوفه، درگیری‌های سواره‌نظام و صبح سرد و سخت نبردی که به تسلیم می‌انجامد. سپس راهپیمایی اسیران بر پا و ورود به ریچموند می‌آید و بخش بزرگ کتاب به زندگی در اردوگاه‌ها می‌پردازد، با تمام گرسنگی و سرما و بیماری و بی‌پناهی‌اش.

مک‌الروی بعدها روزنامه‌نگار شد و نوشتنی صریح و گاه تلخ دارد. «اندرسون‌ویل» از مشهورترین شهادت‌های اسیران جنگ داخلی است و برای کسی که می‌خواهد بداند اسارت در این جنگ چه بود، منبعی ارزشمند است. با این حال باید به یاد داشت که روایتی شخصی و جانبدارانهٔ یک سرباز شمالی است و خشم نویسنده در آن آشکار است.