Bruno

«برونو» داستان کوتاهی است دربارهٔ سگی وفادار، نوشتهٔ بید اسپیلمن دیوی، که حق نشر آن به ۱۸۹۹ برمی‌گردد و چاپ جدید با تصویرهای کالورت اسمیت در ۱۹۰۸ از لیتل، براون در بوستون منتشر شد. نویسنده آن را به همهٔ کسانی تقدیم کرده که یک «جانور پست‌تر» وفادار را دوست داشته‌اند و این تعبیر را با نگاهی نقادانه به غرور آدمیزاد به کار می‌برد.

داستان با زوجی تازه‌ازدواج‌کرده آغاز می‌شود که در شهر کوچکی در شمال خانه‌ای اجاره می‌کنند. نامه‌ای از خواهر شوهر می‌رسد که توله‌سگی اصیل، نیمه ستر و نیمه اسپانیل آبی، را به آن‌ها پیشنهاد می‌دهد. ورود برونو به خانواده و ماجراهای بعدی در فلوریدا و سنت آگوستین ادامه می‌یابد.

متن با لحن گرم و شخصی نوشته شده و بیشتر بر وفاداری، رابطهٔ انسان و حیوان و زندگی روزمره تکیه دارد. برای دوستداران داستان‌های حیوانات و ادبیات آمریکایی اواخر سدهٔ نوزدهم، که به ظرافت عاطفی و جزئیات خانگی علاقه دارند، مناسب است.