Herman Melville

«هرمان ملویل»، نوشتهٔ لوئیس مامفورد، از نخستین کتاب‌های جدی دربارهٔ نویسندهٔ «موبی‌دیک» است و در ۱۹۲۹ منتشر شد؛ درست در سال‌هایی که منتقدان آمریکایی پس از دهه‌ها فراموشی، ملویل را دوباره کشف می‌کردند. ملویل هنگام مرگش در ۱۸۹۱ تقریباً از یاد رفته بود و نسل مامفورد او را در کنار بزرگ‌ترین نویسندگان آمریکا نشاند.

مامفورد در پیشگفتار می‌گوید این کتاب پژوهشی است دربارهٔ «زندگی و اندیشهٔ» ملویل. او بیش از هر چیز به نوشته‌های خود ملویل تکیه کرده است: رمان‌ها، نامه‌ها — که برخی در آن زمان هنوز منتشر نشده بودند — و یادداشت‌های روزانه. از دختر و نوهٔ ملویل پرسش کرده، دست‌نوشته‌های خانوادگی را دیده و وام خود را به کار پیشگامانهٔ ریموند ویور، نخستین زندگی‌نامه‌نویس ملویل، صادقانه یادآوری می‌کند.

حاصل، کتابی است که سفرهای دریایی جوانی، نوشتن «موبی‌دیک»، ناکامی‌های بعدی و سال‌های خاموش کارمندی در گمرک نیویورک را دنبال می‌کند و می‌کوشد جهان‌بینی و رنج درونی ملویل را از خلال آثارش بفهمد. مامفورد را بیشتر با کتاب‌هایش دربارهٔ شهر و فناوری می‌شناسند، اما اینجا منتقدی ادبی است با نثری پرشور و تأمل‌برانگیز.

برای دوستداران ملویل و ادبیات آمریکا، و هر خواننده‌ای که می‌خواهد ببیند نویسنده‌ای فراموش‌شده چگونه به جایگاه کلاسیک رسید، خواندنی است.