Émile Verhaeren

«امیل ورهارن» نوشتهٔ اشتفان تسوایگ (۱۸۸۱–۱۹۴۲) نخستین بار در ۱۹۱۰ هم‌زمان به آلمانی و فرانسوی منتشر شد و ترجمهٔ انگلیسی آن در ۱۹۱۴ در لندن درآمد. تسوایگ جوان ورهارن را ستایش می‌کرد و آثارش را به آلمانی ترجمه کرده بود.

امیل ورهارن (۱۸۵۵–۱۹۱۶) شاعر بلژیکی فرانسوی‌زبان بود که شهر، ماشین، کار و جمعیت را موضوع شعر خود کرد و از چهره‌های بزرگ نمادگرایی به شمار می‌آید. تسوایگ در این کتاب مسیر زندگی او را از جوانی و بحران روحی تا اوج شاعری دنبال می‌کند و دنیای فکری و هنری‌اش را با شور توضیح می‌دهد. در دیباچهٔ چاپ انگلیسی، نویسنده تأکید می‌کند که اندیشهٔ ورهارن را نباید با آنچه به‌عنوان «آینده‌گرایی» شهرت یافته یکی دانست.

کتاب هم معرفی‌ای دلنشین از یک شاعر مهم است و هم نمونه‌ای از نثر نقد و زندگی‌نامه‌نویسی تسوایگ. برای خوانندگان علاقه‌مند به شعر اروپایی و ادبیات آغاز سدهٔ بیستم مناسب است.