Industrial Progress and Human Economics

جیمز هارتنس (۱۸۶۱–۱۹۳۴)، مهندس و مخترع آمریکایی، سازندهٔ ماشین تراش برجک‌دار تخت و رئیس شرکت ماشین‌سازی جونز و لمسن در اسپرینگفیلد ورمانت، این کتاب کوتاه را در ۱۹۲۱، همان سالی که فرماندار ورمانت شد، با هزینهٔ شخصی برای مردم ایالت خود منتشر کرد. هارتنس ستاره‌شناس آماتور و از پیشگامان هوانوردی نیز بود.

کتاب با نامه‌ای به «هم‌وطن» آغاز می‌شود: نشریات ایالتی منابع طبیعی ورمانت را برشمرده‌اند، اما این کتاب دربارهٔ «منابع انسانی» است و رفاه انسان را معیار می‌گیرد. استدلال اصلی هارتنس این است که بهره‌وری یک روز کار در جاهای مختلف بسیار متفاوت است و بیشترین بازده جایی است که ابزار و ماشین کارآمد، مهارت تخصصی و سازمان‌دهی خوب با هم جمع شوند. او از اهمیت صنایع تخصصی، آموزش مهارت، اعتماد میان کارگر و کارفرما، و ثروتی سخن می‌گوید که از تولید واقعی می‌آید، نه از سفته‌بازی.

این جزوه دیدگاه یک صنعتگر عمل‌گرا دربارهٔ اقتصاد، کار و توسعهٔ منطقه‌ای را در آستانهٔ دههٔ ۱۹۲۰ نشان می‌دهد و برای علاقه‌مندان مدیریت تولید و تاریخ صنعت آمریکا خواندنی است.