John Deere's Steel Plow

این رساله که در مجموعهٔ «سهم‌هایی از موزهٔ تاریخ و فناوری» وابسته به مؤسسهٔ اسمیت‌سونین چاپ شده، به قلم ادوارد سی. کندال، ماجرای گاوآهن فولادی جان دیر را بررسی می‌کند. دیر در سال ۱۸۳۷ گاوآهنی ساخت که در خاک چسبناک و پر از ریشهٔ دشت‌های غرب میانهٔ آمریکا کارایی داشت؛ گاوآهن‌های چوبی و چدنی پیشین در چنین خاکی گیر می‌کردند و کشاورزان را ناکام می‌گذاشتند.

کندال نشان می‌دهد که در گاوآهن‌های نخست دیر، در واقع فقط تیغهٔ برنده از فولاد بود و تخته‌برگردان از آهن فرفورژهٔ صیقلی ساخته می‌شد. سطح براق آن باعث می‌شد خاک چسبنده به آن نچسبد. نویسنده با اتکا به منابع تاریخی به پرسش‌هایی چون رابطهٔ دیر با شریکش اندروس، نخستین گاوآهن، تفاوت فولاد و آهن، و دلیل نیاز به گاوآهن فولادی می‌پردازد و از بازسازی‌های بعدی نمونه‌ها سخن می‌گوید.

کتاب کوتاه و مصور است و خلاصه‌ای روشن از یکی از نقاط عطف کشاورزی آمریکا ارائه می‌دهد. کسانی که به تاریخ فناوری، کشاورزی و گسترش به سمت غرب در ایالات متحده علاقه دارند، با آن به یک نمونهٔ دقیق از پژوهش موزه‌ای دربارهٔ اختراع و افسانه‌های پیرامونش آشنا می‌شوند.