Laurus Nobilis

«لورِس نوبیلیس: فصل‌هایی دربارهٔ هنر و زندگی» (Laurus Nobilis) را ورنون لی، نام قلمی ویوله پیجت، نویسنده و زیبایی‌شناس انگلیسی که بیشتر در فلورانس زیست، در ۱۹۰۹ منتشر کرد. کتاب به آنجلیکا راسپونی دالله تسته، «دوست و همسایهٔ قدیمی‌اش»، تقدیم شده و در سرآغاز بیتی از شیلر دربارهٔ «نمود» و «واقعیت» آمده است.

هفت فصل کتاب عبارت‌اند از «کاربرد زیبایی»، «اگر نه قیثاره»، «هماهنگی‌های برتر»، «زیبایی و سلامت عقل»، «هنر و کشور»، «هنر و سودمندی» و «لذت‌های بیهوده». جستار نخست با تصویری ساده آغاز می‌شود: در رُم، راه‌ساز شاخه‌ای از درخت غار را به جلوی تراموا می‌بندد و لی در آن نمادی از آنچه با زندگی خود می‌توانیم کرد می‌بیند، یعنی بخشیدن زیبایی و معنا به روزمرگی.

لی می‌خواهد نشان دهد زیبایی تنها لذت نیست و ربط عمیقی با اخلاق، سلامت روان و جامعه دارد. زبان او ادیبانه و دقیق و گاه سنگین است، و دیدگاهی جدی و در عین حال لطیف دربارهٔ رابطهٔ هنر و کاربرد دارد.

برای کسانی که به زیبایی‌شناسی، نقد هنری و جستار فلسفی علاقه دارند، کتابی پربار و تأمل‌برانگیز است.