Man a Machine

«انسان ماشین» رسالهٔ مشهور ژولین اوفره دو لامتری، پزشک و فیلسوف فرانسوی عصر روشنگری، است که در ۱۷۴۸ در لیدن هلند چاپ شد؛ چون در فرانسه خطر سانسور و تعقیب داشت. او بدن انسان را ماشینی پیچیده می‌داند که خودش را «کوک» می‌کند و فعالیت ذهن را به وضعیت بدن وابسته نشان می‌دهد.

لامتری با شواهد پزشکی استدلال می‌کند که غذا، بیماری، سن و مزاج بر اندیشه اثر می‌گذارند و بنابراین نیازی به روح جدا از ماده نیست. این دیدگاه رساله را از مهم‌ترین متون ماده‌گرایی قرن هجدهم و یکی از پرمناقشه‌ترین آن‌ها ساخته است.

چاپ حاضر، از انتشارات اپن‌کورت (۱۹۱۲)، متن فرانسوی را در کنار ترجمهٔ انگلیسی می‌آورد و ستایش‌نامهٔ فردریک کبیر برای لامتری، گزیده‌هایی از «تاریخ طبیعی روح»، یادداشت‌ها و بحثی دربارهٔ پیشینیان و پسینیان او را در بر دارد. برای خوانندهٔ علاقه‌مند به فلسفهٔ ذهن و تاریخ علم، متنی کوتاه و پرمایه است.