Omega, the Man

«امگا، انسان» داستانی علمی‌تخیلی از لوول هاوارد مورو است که در ژانویهٔ ۱۹۳۳ در مجلهٔ «امیزینگ استوریز» منتشر شد و موری آن را تصویر کرد. روایت با کشتی هوایی نقره‌ای آغاز می‌شود که در هوای رقیق و داغ بر فراز سرزمینی بیابانی و خاموش پرواز می‌کند.

در این دنیای متروک اثری از زندگی نیست و فضای اندوه و سکوت بر آن حاکم است. نویسنده با تصویر جهانی رو به پایان، پرسش‌هایی دربارهٔ آیندهٔ نسل بشر، تنهایی و ماندگاری انسان طرح می‌کند و از زاویهٔ آخرین بازماندگان به آن نگاه می‌کند.

داستان به رویکرد پایان‌جهانی علمی‌تخیلی دههٔ ۱۹۳۰ تعلق دارد و برای خوانندگانی که به بقا، آینده‌های دور و نثر مجله‌ای قدیمی علاقه دارند، سرگرم‌کننده است.