Tales of Space and Time

«داستانی از عصر حجر» و «داستانی از روزهای آینده» دو سر طیف‌اند: یکی زندگی انسان پیش از تاریخ را بازمی‌سازد و دیگری شهری آینده را که در آن همه‌چیز خودکار شده و آدم‌ها بدهکار به دنیا آمده‌اند.

«ستاره» شاید بهترینشان باشد: جرمی آسمانی به منظومهٔ شمسی می‌آید و ولز پیامدهایش را نه از دید قهرمان، که از دید کل سیاره روایت می‌کند — تکنیکی که بعدها در علمی‌تخیلی رایج شد.

پایان «ستاره»، با نگاه ستاره‌شناسان مریخی به زمین، یکی از سردترین و بهترین پایان‌بندی‌های ژانر است.