The Island of Doctor Moreau

«جزیرهٔ دکتر مورو» رمان اچ. جی. ولز، از پدران ادبیات علمی‌تخیلی، به شکل یادداشت‌های ادوارد پرندیک روایت می‌شود: مردی انگلیسی که پس از غرق شدن کشتی‌اش در اقیانوس آرام به جزیره‌ای دورافتاده می‌رسد. میزبانانش مونتگمری، دستیاری میخواره، و دکتر مورو هستند — فیزیولوژیستی که سال‌ها پیش پس از رسوایی آزمایش‌هایش از لندن گریخته است.

پرندیک کم‌کم درمی‌یابد که در جنگل‌های جزیره موجوداتی نیمه‌انسان زندگی می‌کنند: «مردم‌جانور»، که مورو با جراحی و دگرگون کردن بدن جانوران ساخته است. آنان «قانونی» دارند که در آیینی جمعی تکرار می‌کنند و پیوسته از خود می‌پرسند آیا آدم نیستند. فضای کتاب هر فصل تیره‌تر و پرتنش‌تر می‌شود.

ولز این رمان را در ۱۸۹۶ نوشت، در اوج بحث بر سر آزمایش روی جانوران زنده و پیامدهای اخلاقی نظریهٔ تکامل. پرسش‌هایش — مرز انسان و حیوان کجاست، علمِ بی‌اخلاق به کجا می‌رسد، و آیا تمدن جز پوسته‌ای نازک بر غریزه است — هنوز باز است و هر بار که بحث مهندسی ژنتیک بالا می‌گیرد، دوباره نقل می‌شود.

کتاب در زمان خود «نفرت‌انگیز» خوانده شد و امروز از متون بنیادی علمی‌تخیلی و وحشت است؛ برای خوانندهٔ بزرگ‌سال علاقه‌مند به ادبیات اندیشه‌برانگیز.