Pleistocene Bats from San Josecito Cave, Nuevo León, México

این مقالهٔ علمی را جی. ناکس جونز جونیور، جانورشناس دانشگاه کانزاس، در ۱۹۵۸ در مجموعهٔ انتشارات موزهٔ تاریخ طبیعی آن دانشگاه منتشر کرد. موضوع آن خفاش‌های فسیلی غار سن خوسه‌سیتو نزدیک آرامبری در ایالت نوئوو لئون مکزیک است؛ غاری که گروه‌های میدانی مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا به سرپرستی چستر استاک بقایای جانوران پلیستوسن را از آن بیرون آورده بودند.

جونز ۸۹ جمجمه و آرواره را بررسی می‌کند که به سه خانواده و پنج سرده تعلق دارند و هر سرده یک گونه دارد. او خفاش‌های دماغ‌دراز را با زیرگونهٔ امروزی همان منطقه مقایسه می‌کند و با اندازه‌گیری‌های دقیق نشان می‌دهد تفاوت چندانی ندارند. مهم‌تر، یک گونهٔ تازهٔ خفاش خون‌آشام به نام «دسموداس استوکی» را توصیف می‌کند. سن لایه‌ها دقیقاً معلوم نیست و بیشتر جانوران ریز غار به پلیستوسن پسین نسبت داده می‌شوند.

متن فنی و کوتاه است و بیشتر برای دانشجویان زیست‌شناسی، دیرینه‌شناسی و علاقه‌مندان به تاریخ جانوران آمریکای شمالی مناسب است.