Queen Victoria

لیتون استریچی در «ملکه ویکتوریا» (۱۹۲۱) زندگی طولانی‌ترین پادشاه عصر ویکتوریایی را از آستانهٔ تولد تا مرگ روایت می‌کند. کتاب با مرگ شاهدخت شارلوت در ۱۸۱۷ آغاز می‌شود که وارث تاج‌وتخت بود و پیامدش آماده شدن راه برای ویکتوریای آینده است؛ سپس فصل‌های کودکی، لرد ملبورن، ازدواج، پالمرستون، سال‌های آخر شاهزاده آلبرت، بیوگی و پیری او را دنبال می‌کند.

استریچی با نثری شوخ، موجز و تیزبین می‌نویسد و از ستایش‌نامه‌نویسی رایج آن زمان فاصله می‌گیرد. او شخصیت ملکه، همراهان سیاسی‌اش مانند گلادستون و دیزرائیلی و فضای دربار را با نگاهی انسانی و گاه طنزآمیز توصیف می‌کند. همین شیوه، کتاب را الگویی برای زندگی‌نامه‌نویسی مدرن کرد.

اثر برای دوستداران تاریخ بریتانیا، زندگی‌نامه و نثر ادبی انگلیسی خواندنی است. باید به یاد داشت که برداشت‌های نویسنده شخصی است و برخی داوری‌هایش را مورخان بعدی نقد کرده‌اند.