Shock and Awe: Achieving Rapid Dominance

«شوک و بهت: دستیابی به تسلط سریع» سندی راهبردی است که هارلان ک. اولمن و جیمز پی. وید با مشارکت چند فرمانده بازنشستهٔ آمریکایی (بود ادنی، فرد فرانکس، چارلز هورنر، جاناتان هاو و کیت برندلی) در دسامبر ۱۹۹۶ برای دانشگاه دفاع ملی آمریکا (NDU Press) نوشتند. متن پس از پایان جنگ سرد و با نگاه به جنگ خلیج فارس تدوین شده است.

دکترین «تسلط سریع» می‌خواهد با ایجاد حالتی از شوک و بهت در دشمن، یعنی ضربه‌ای ناگهانی و چنان گسترده که ارادهٔ او برای مقاومت را فلج کند، پیروزی را سریع‌تر و با تلفات کمتر به دست آورد. کتاب مبانی نظری، مفهوم شوک و بهت، کاربردهای راهبردی، سیاسی و عملیاتی، چارچوبی برای نوآوری سیستمی و ادغام فناوری و آیندهٔ این دکترین را در فصل‌هایی جداگانه شرح می‌دهد. پیوست‌ها شامل دیدگاه سه فرمانده سابق است.

این اثر پس از حملهٔ آمریکا به عراق در ۲۰۰۳ مشهور شد، چون عبارت «شوک و بهت» برای نام حملات هوایی آغازین به کار رفت. برای پژوهشگران راهبرد نظامی، روابط بین‌الملل و تاریخ جنگ‌های اخیر، متنی مرجع و قابل نقد است؛ مطالعهٔ آن سندی است برای فهم تفکر نظامی آمریکا، نه تأیید آن.