The End of the House of Alard

«پایان خاندان آلار» (۱۹۲۳) رمانی از شیلا کی‌اسمیت (۱۸۸۷–۱۹۵۶)، نویسندهٔ انگلیسی است که با رمان‌های روستایی ساسکس و «جوانا گادن» شهرت یافت. این کتاب خانواده‌ای اشرافی را در جنوب شرق انگلستان، میان ساسکس و کنت، دنبال می‌کند و نمونه‌ای از رمان‌های او دربارهٔ زمین، خانواده و دگرگونی طبقاتی است.

آغاز داستان در «کانستر مانر» است و نخستین صفحه‌ها از آلارهایی می‌گویند که در کلیسای وینچلسی به خاک سپرده شده‌اند، از جمله اولین جرواز آلار، دریاسالار بنادر پنج‌گانه. رمان در چهار بخش، با نام‌های خانهٔ «کانستر»، «کشیش‌نشین لیسان»، «فورهاوسز» و «استارویکرو»، روند انحطاط این خاندان و جابه‌جایی نسل‌ها را نشان می‌دهد. بیت چسترتون بر سر کتاب، از «آخرین مالکان غمگین» که آهسته به سوی دریا می‌روند و «مردمی تازه که زمین را می‌گیرند» می‌گوید.

کی‌اسمیت با نثری آرام و سرشار از حس مکان، نگاه همدلانه‌اش را به ریشه‌ها، سنت و تغییر اجتماعی بعد از جنگ جهانی اول نشان می‌دهد. برای پرهیز از لو رفتن داستان، به همین اشاره بسنده می‌کنیم که کتاب بیش از ماجرا، دربارهٔ پایان دوره‌ای تاریخی است.

دوستداران رمان‌های روستایی و خانوادگی انگلیسی، تاریخ اجتماعی طبقهٔ زمین‌دار و ادبیات پس از جنگ، این رمان را می‌پسندند.