A Lost Lady

«بانوی گمشده» (A Lost Lady) رمان کوتاه ویلا کَثِر دربارهٔ ماریان فارستر است؛ زنی جذاب و پرنشاط که با همسر سالخوردهٔ خود، کاپیتان فارستر، در شهرکی کوچک در امتداد خط راه‌آهن بورلینگتون در نبراسکا زندگی می‌کند. خانهٔ آن‌ها در میان مهندسان و مدیران راه‌آهن به مهمان‌نوازی و دلنشینی شهرت دارد، و داستان از چشم نیل هربرت، جوانی که همان خانه را می‌شناسد، روایت می‌شود.

کَثِر در این کتاب پایان دوران پیشگامان غرب آمریکا را نشان می‌دهد؛ دورانی که مردان بلندهمت راه‌آهن و دشت را ساختند و آرام‌آرام جای خود را به نسلی حسابگرتر و کم‌آرمان‌تر دادند. ماریان نمادی از ظرافت و زندگی‌ای است که در این تغییر زمانه در معرض فرسایش قرار می‌گیرد، و نگاه راوی به او آمیزه‌ای از شیفتگی و آزردگی است.

نثر کتاب ساده، شفاف و پرحس‌وحال است و بی‌هیچ شتابی به کنایه‌ها و خاموشی‌ها جا می‌دهد. این رمان برای خواننده‌ای مناسب است که ادبیات آمریکایی آغاز سدهٔ بیستم و داستان‌های مبتنی بر خاطره و دلتنگی را دوست دارد.