O Pioneers!

«ای پیشگامان!» (۱۹۱۳) نخستین رمان «سه‌گانهٔ دشت» ویلا کاتر (۱۸۷۳–۱۹۴۷) است و نامش را از شعری از والت ویتمن گرفته. داستان در دشت‌های نبراسکا در دهه‌های پایانی قرن نوزدهم می‌گذرد، جایی که مهاجران سوئدی، نروژی، بوهمی و فرانسوی با زمینی سخت و بی‌رحم دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

جان برگسون پیش از مرگ ادارهٔ مزرعه را نه به پسرانش، بلکه به دختر بزرگش الکساندرا می‌سپارد. الکساندرا، برخلاف برادران و همسایگانی که از خشکسالی و فقر خسته شده‌اند و می‌خواهند زمین را رها کنند، به آیندهٔ این دشت ایمان دارد و با دوراندیشی و پشتکار آن را به سرزمینی آباد بدل می‌کند.

در کنار داستان الکساندرا، رمان به برادر جوان‌ترش امیل، همسایهٔ پرشورشان ماری شابات، و کارل لیندستروم، دوست دوران کودکی الکساندرا، می‌پردازد؛ رشته‌هایی از عشق، تنهایی و آرزو که داستان را به سوی رخدادهایی سرنوشت‌ساز می‌برند.

نثر کاتر ساده، شفاف و شاعرانه است و توصیف‌هایش از دشت و فصل‌ها فراموش‌نشدنی؛ برای زبان‌آموز سطح متوسط و همهٔ علاقه‌مندان ادبیات کلاسیک آمریکا مناسب است.