The Mystery of Francis Bacon

«راز فرانسیس بیکن» (The Mystery of Francis Bacon) نوشتهٔ ویلیام تی. اسملی در سال ۱۹۱۲ در لندن چاپ شد و از متن‌های مشهور نظریهٔ «بیکنی» است؛ ادعایی که می‌گوید آثار منسوب به ویلیام شکسپیر را در واقع فرانسیس بیکن نوشته است. باید گفت که این دیدگاه در میان پژوهشگران ادبی هیچ مقبولیتی ندارد، اما در اواخر قرن نوزدهم و آغاز بیستم طرفداران پرشوری داشت.

اسملی در فصل‌های کتاب از منابع اطلاعات، تبار بیکن، کودکی و دوران دانشگاه کمبریج و نخستین نوشته‌هایش آغاز می‌کند و سپس به «بزرگ‌ترین زادهٔ زمان»، سفر او به فرانسه در سال‌های ۱۵۷۶ تا ۱۵۷۹، درخواست‌هایش در دربار و دیگر مراحل زندگی او می‌رسد. در لابه‌لای روایت، نویسنده به رمزها و نشانه‌هایی اشاره می‌کند که به باور خودش هویت راستین نویسنده را فاش می‌کنند.

این کتاب را باید به‌عنوان نمونه‌ای از نظریه‌های حاشیه‌ای دربارهٔ شکسپیر خواند، نه روایتی پذیرفته‌شده از تاریخ ادبیات. برای علاقه‌مندان به تاریخ فکری عصر الیزابت و بحث «پرسش دربارهٔ نویسنده» جالب است.