The Rise of Rail-Power in War and Conquest, 1833-1914

ادوین ای. پرات، نویسندهٔ آثاری دربارهٔ حمل‌ونقل داخلی و تعرفهٔ راه‌آهن، در این کتاب که در لندن و در سال ۱۹۱۵ منتشر شد نشان می‌دهد راه‌آهن از سال ۱۸۳۳ تا ۱۹۱۴ چگونه به‌تدریج به عاملی تعیین‌کننده در جنگ و فتح تبدیل شد. عنوان نخستین فصل، «عاملی تازه»، همین ادعا را خلاصه می‌کند: ارتش‌ها دیگر فقط با پای پیاده و گاری حرکت نمی‌کنند.

فهرست کتاب دامنهٔ بحث را روشن می‌کند. فصل‌هایی دربارهٔ راه‌آهن در جنگ داخلی آمریکا، تخریب خطوط آهن در جنگ، فرماندهی و نگهداری راه‌آهن در زمان نبرد، حفاظت از خطوط، حمل نیرو و تدارکات، قطارهای زرهی و حمل مجروحان دارد. سپس نویسنده به آمادگی‌های دوران صلح می‌پردازد و سازمان راه‌آهن و واحدهای راه‌آهنی ارتش را در آلمان و فرانسه بررسی می‌کند. کتاب با کتاب‌شناسی همراه است.

این اثر برای کسانی مناسب است که به تاریخ نظامی، لجستیک و تاریخ فناوری علاقه دارند و می‌خواهند بدانند چرا برنامه‌ریزی راه‌آهن پیش از جنگ جهانی اول به بخشی از طرح‌های ستاد ارتش‌ها بدل شده بود. نثر آن مربوط به آغاز قرن بیستم و پرجزئیات است.