The Story of Wandering Willie

«داستان ویلی آواره» (The Story of Wandering Willie) رمانی ویکتوریایی است که با نام «نویسندهٔ دوستان افی» و «جان هاترتون» منتشر شد و در واقع اثر لیدی آگوستا نوئل است. نسخهٔ موجود چاپ دوم لندن در ۱۸۷۰ است، با تصویر آغازین کار سر نوئل پیتن و اهدا به مادر نویسنده.

کتاب با مقدمه‌ای آرام آغاز می‌شود: مردی در غروبی برفی از میان زمین‌های بایر اسکاتلند می‌گذرد. اهالی ناحیه او را «ویلی آواره» می‌شناسند؛ پیرمردی که هر کجا کودکی ببیند دست لرزانش را بر سر او می‌گذارد و دعا می‌کند. او خانه‌ای ندارد و می‌گوید در دنیا تنهاست، اما مردم روستا او را دوست دارند. بعد کتاب به دو بخش اصلی و یک پایان‌بندی تقسیم می‌شود و گذشتهٔ او را روایت می‌کند.

فضای کتاب احساساتی، اخلاقی و ملایم است و بیشتر به ادبیات پندآموز ویکتوریایی نزدیک است تا به داستان پرحادثه. برای کسانی که با نثر قرن نوزدهم و رمان‌های محلی بریتانیایی آشنا هستند یا می‌خواهند نمونه‌ای از نوشته‌های زنان نویسندهٔ آن دوره بخوانند مناسب است.