The Woman of Andros

«زمین در گذر خود آه کشید؛ سایهٔ شب آرام‌آرام بر مدیترانه خزید و آسیا در تاریکی ماند.» رمان با این تصویر کیهانی آغاز می‌شود و سپس بر جزیرهٔ کوچک و خوشبخت برینوس در دریای اژه فرود می‌آید، در روزگاری که «پیروزی از یونان و خرد از مصر رخت بربسته بود» و سرزمینی که به‌زودی «مقدس» خوانده می‌شد، در تاریکی بار شگفت خود را آماده می‌کرد.

کریسیس، زنی فرهیخته و بیگانه از جزیرهٔ اندروس، در برینوس خانه‌ای دارد که در آن برای جوانان جزیره ضیافت‌هایی برپا می‌کند و از شعر و فلسفه سخن می‌گوید؛ همزمان بیماران، درماندگان و طردشدگان را هم پناه می‌دهد. پامفیلوس، پسر یکی از بزرگان جزیره، به این خانه رفت‌وآمد دارد و زندگی‌اش با کریسیس و خواهر جوان او گره می‌خورد، در حالی که پدرش برای او ازدواجی دیگر در نظر دارد.

تورنتون وایلدر (۱۸۹۷–۱۹۷۵)، نویسندهٔ آمریکایی و برندهٔ سه جایزهٔ پولیتزر، بخش نخست این رمان را بر پایهٔ کمدی «آندریا» از ترنتیوس، که خود از دو نمایش گم‌شدهٔ مناندر گرفته شده، نوشت. اما او این کمدی را به تأملی آرام و اندوهگین دربارهٔ عشق، رنج و جهانی در انتظار ایمانی تازه بدل کرد.

نثر وایلدر موجز، شاعرانه و سرشار از تأمل است. این رمان کوتاه برای خوانندگانی مناسب است که ادبیات اندیشه‌ورز، فضای جهان باستان و رمان‌هایی چون «پل سن لوئیس ری» را دوست دارند.