Where Science and Religion Meet

«جایی که علم و دین به هم می‌رسند» کتابی فلسفی است که ویلیام اسکات پالمر در سال ۱۹۱۳ در لندن منتشر کرد. جمله‌ای از امیل بوترو در ابتدای کتاب آمده است که زندگی را حلقهٔ پیوند علم و دین می‌داند، و همین جمله چارچوب فکری نویسنده را نشان می‌دهد.

پالمر با نقل گفته‌ای دربارهٔ نیاز به روشی فراگیرتر از روش‌های رایج، از شیوه‌ای سخن می‌گوید که «تجربهٔ آرمانی» نام دارد: روشی که گذشته را از حال، جزء را از کل، نظریه را از واقعیت و امر الهی را از امر انسانی جدا نمی‌کند و می‌کوشد آن‌ها را به هم پیوند دهد. کتاب بر همین پایه به جای رویارویی علم و دین، به دنبال گفت‌وگو میان آن‌هاست.

این اثر برای خوانندگانی مناسب است که به فلسفهٔ دین، تاریخ اندیشه و بحث‌های فکری آغاز قرن بیستم دربارهٔ ایمان و دانش علاقه دارند. نثر آن علمی و جدی است، اما برای خوانندهٔ پیگیر قابل دنبال کردن است.