Æsthetic as Science of Expression and General Linguistic

«زیبایی‌شناسی به‌مثابه دانش بیان و زبان‌شناسی عمومی» اثر اصلی بندتو کروچه، فیلسوف ایتالیایی، نخستین بار در ۱۹۰۲ به ایتالیایی منتشر شد و دوگلاس اینزلی آن را به انگلیسی برگرداند. چاپ حاضر از «نون‌دی پرس» (۱۹۲۰) است و جلد نخست از چهار جلد «فلسفهٔ روح» کروچه به شمار می‌آید.

کروچه میان شناخت شهودی و شناخت مفهومی فرق می‌گذارد و می‌گوید هنر همان شهود است و شهود همان بیان. بر این پایه نظریه‌های دیگر دربارهٔ هنر را نقد می‌کند و حتی زبان را شکلی از بیان هنری می‌داند. بخش دوم کتاب تاریخ اندیشه‌های زیبایی‌شناختی را از یونان باستان تا زمان خود مرور می‌کند.

کتاب دشوار و پرمایه است و بر نقد ادبی و فلسفهٔ هنر سدهٔ بیستم اثر گذاشت. برای دانشجوی فلسفه، ادبیات و هنر و کسی که می‌خواهد با یکی از آرای بنیادی زیبایی‌شناسی آشنا شود ارزشمند است.